Ik hoor het, ik weet het. Maar ik blijf stil. Ik blijf altijd stil. Ik doe gewoon wat er gezegd wordt. Ik bemoei mij nergens mee. Niet omdat ik niet weet waar het over gaat, maar omdat ik weet dat er toch niks met mijn mening wordt gedaan. Hoe kan je de waarheid spreken als iedereen liegt. Hoe kan je mensen helpen die niet geholpen willen worden.
Waarom is het dat het bij elke ruzie altijd jouw schuld is, maar dan dat je mij wel twee seconde later weer nodig hebt. Je kan niet beide hebben. Kies ben je boos of niet. Vind je dat je gelijk hebt prima, maar verwacht niet dat ik altijd ongelijk heb. Wij zijn beide alleen maar mensen. We kunnen allebei fouten maken, maar de fout ligt niet altijd alleen bij mij, bij haar! Ze doet zo veel. Ze doet alles voor je en zij blijft stil. Ze zegt sorry wanneer het moet, wanneer jij het verwacht. Maar we mogen niet tegen in je in gaan, want jij werkt hard en daar buiten moet je gewoon rusten. Natuurlijk wij doen de rest wel. Doe maar rustig aan. Wij werken wel, wij koken wel, wij verzorgen de dieren wel.
We zijn niet de jouw moeder als je die nodig hebt, ga naar der toe. Laat niet jouw onzekerheid het probleem van iedereen zijn.
Wees niet stil, spreek het uit. Je staat er niet alleen voor.
Reactie plaatsen
Reacties